Danıştay, vatandaşların kamu kurumlarına karşı açtığı davalarda avukatlık vekâlet ücretine ilişkin emsal niteliğinde bir karara imza attı. Karara göre; belediyeler, vergi daireleri ve 6183 sayılı Kanun kapsamındaki kamu alacaklarına ilişkin davalarda vekâlet ücreti, nispi (dava tutarına göre) değil, maktu (sabit) tarifeye göre belirlenecek.
Yüksek Mahkeme, kanun yararına temyiz başvurusu üzerine incelediği dosyada, vekâlet ücretinin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ndeki maktu tutar üzerinden hesaplanması gerektiğine hükmetti. Böylece idare ve vergi mahkemelerinde görülen belirli kamu davalarında önemli bir uygulama değişikliği ortaya çıktı.
10 bin liralık davada 60 bin lira vekâlet ücreti mümkün
2026 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre, idare ve vergi mahkemelerinde duruşmasız görülen davalarda maktu vekâlet ücreti 30 bin lira olarak uygulanıyor.
Örneğin; 10 bin liralık bir emlak vergisi borcuna itiraz edilerek dava açılması ve davanın kaybedilmesi halinde:
- Davacı, karşı taraf idarenin avukatına 30 bin lira vekâlet ücreti ödeyecek.
- Kendi avukatıyla çalışıyorsa ayrıca 30 bin lira da kendi avukatına ödeyecek.
Bu durumda toplam avukatlık ücreti 60 bin liraya ulaşabilecek. Yargılama giderleri ise buna ek olarak tahsil edilecek.
Kararın dayanağı ne?
Karara konu olayda, 2 bin 380 liralık bir kamu alacağına ilişkin davada mahkeme ilk etapta dava tutarı kadar vekâlet ücretine hükmetmişti. Ancak yapılan başvuru üzerine dosya kanun yararına temyiz edildi ve Danıştay, 6183 sayılı Kanun kapsamındaki davalarda maktu ücret uygulanması gerektiğini belirterek kararı bozdu.
Yüksek Mahkeme ayrıca, maktu ücret uygulamasına ilişkin daha önce Anayasa Mahkemesi’ne yapılan başvurunun da reddedildiğine dikkat çekti.
Devlet de kaybederse 30 bin lira ödeyecek
Karar yalnızca vatandaş açısından değil, kamu idaresi açısından da sonuç doğuruyor. Kamu kurumu davayı kaybederse, karşı taraf lehine yine maktu 30 bin lira vekâlet ücreti ödemek durumunda kalacak.
Bu karar, özellikle vergi ve kamu alacağına ilişkin düşük tutarlı davalarda dava açmadan önce mali risklerin daha dikkatli değerlendirilmesini gerektirecek nitelikte görülüyor.