Ülkemizde ve başka birçok ülkede görülen çocuk gelinler meselesi toplumsal açıdan büyük bir sorun teşkil etmektedir. Bu meselenin kökenlerine indiğimizde karşımıza dinî, siyasî, örfî ve hatta ticarî birçok etkenin (âmil, factor) çıktığı görülür. Biz bu etkenlerden dinî olan kısmını ele alıp, öncelikle bu hususun irdelenmesi gerektiğine inanıyoruz. Çünkü -ülkemiz başta olmak üzere- birçok toplumda görülen ve yürek yangınlarına yol açan bu “çocuk gelinler” olgusunun, din ile Arap kültürünün birbirine karıştırılması ve dahi bu kültürden, yalan-yanlış beslenmenin sonucunda ortaya çıkmış adı -sözde- İslâm olan yozlaşmış bir inanç kalıbı, bir başka deyişle kabuğu olduğunu düşünüyoruz.

Ülkemizde Antalya’nın, Korkuteli’sine; Çorum’un, Bayat’ına yahut Hakkâri’nin, Yüksekova’sına gittiğinizde küçük yaşta evlendirilen kız çocuklarını görür; yüreğinizin burkulmasına engel olamazsınız. Hele bir de öğretmenseniz ve ortaokul 2’ye, 3’e giden küçük yaştaki kız çocuklarının parmaklarında eğreti eğreti duran söz yüzüklerini görürseniz, içiniz parçalanır. Bazı zamanlarda okuldan çıkıp, çevreyi dolaşmaya çıktığınızda, ellerinde bez bebeklerle gördüğünüz bu ana kuzularını 8. sınıftan yaz tatiline gönderip; bir yıl sonra kucaklarında, tutmayı bile beceremedikleri kıpır kıpır yavrucaklarla görmeniz işten bile değildir. Özellikle doğu ve güneydoğu illerimizde sıkça görülen kumalık serencâmı da cabası!..

Erkek çocuklarda da görülmekle birlikte, özellikle kız çocuklarında görülen erken yaşta evlendirilme meselesinin -yukarıda da belirttiğimiz gibi- dinî boyutu ağır basmaktadır. Daha doğrusu böyle bir algı Müslümanların havsalasına kör bir inatla yerleşmiş olup; küflü, paslı bir kör çiviye benzeyen bu uğursuz (meş’um) algının sökülüp atılması mümkün olamamaktadır. Ne esef vericidir ki sevgili peygamberimizi bu yanlış algıya âlet edenler de çıkabilmektedir. Hatta son peygamberin “Ümmetimin çokluğu ile öğünürüm.” sözünün bu yanlış algıya, yersiz bahaneye kılıf yapıldığına bile tanık olunmakta; sözün başındaki “mahşer günü” ibâresi, vurgusu dikkâtlerden kaçmakta yahut kaçırılmaktadır. Öyle ya, cennette en çok ümmete sahip olmaktır kastedilen; yoksa, kuru kalabalıkların hiçbir şekilde bir kıymet-i harbiyesi yoktur. Hele de söz konusu inançsız (kâfir) ve/veya bozguncu (münâfık) gürûhu ise!..

İslâm’a saldırmak için dışarıdan inançsızların, içeriden de bozguncuların dillerine en çok doladıkları hususlardan biri belki de birincisi âlemlerin sevgilisi Hz. Muhammed (Allah’ın selâmı üzerine olsun.) ile Hz. Ayşe’nin (Allah, ondan râzı olsun.) evlilikleri meselesidir. Bu evlilikte peygamberimizin orta yaşlarda olduğu, buna karşın Hz. Ayşe’nin 8 yaşında (kimi kaynaklara göre de 9 yaşında) olduğu lâkırdısı dilden dile dolaşmaktadır. Böyle olunca da, putperestlerin bile Muhammed’ül emîn yani “güvenilir Muhammed” olarak adlandırdıkları Allah’ın elçisine bilip-bilmeden iftira atılmaktadır. Yaptığı evlilikler kuru nefis hezeyanları olmayıp, her biri dinî, insanî, irfanî birçok etkenle (âmil) süslenmiş olan dahası Hz. Ayşe dışındaki evliliklerinin tamamı dul ve hatta bazıları da çocuklu kadınlarla gerçekleşmiş olan bu güzel insana haksızlık yapılmaktadır. Medine gibi dört yanı düşmanla çevrili bir kentte var olma mücadelesi veren bir topluluğun yine o yıllarda erkeklerin savaşlarda şehit olması, aşırı yoksulluk, salgın hastalık gibi nedenlerle dul, hasta, yaşlı, yoksul vb. durumda olan kadınların korunması amacıyla onay verdiği evlilikleri bugün tamamen art niyetli olarak yorumlamak hakkaniyetli bir davranış değildir. Bu evlilikleri, İslâm’a saldırmak için kullananlar da; kör nefislerini tatmin etmek için kullananlar da ziyandadır. Hele de cariyelik gibi Emevî/Abbasî kalıntısı bir uygulama İslâm’ın özüne, fıtratına kesinlikle aykırıdır. Haddizatında biz, amelî ve itikadî olarak Allah’ın (cc) varlığına, birliğine ve dahi nurunu tamamlayacağına inanıyoruz. Hâliyle “surda gedik açma” sevdâsına kapılarak, saldıran ağzı salyalı gürûhun varacağı son nokta ya bir ağlama duvarı olacaktır ya da gayz kuyusu!.. Zira Muhammed'ül Emin'in hayatı öyle bir surla korunmuştur ki bu surdan, değil gedik açmak; bir çakıl taşı bile kopartamazsınız.

Arap âdetlerinde erkek çocuğun yaşı doğumuyla birlikte sayılırken; bu durum kızlar için buluğ çağı ile yani -af buyurun- âdet görmesi (ay hâli, hayız hâli) ile başlar. Bu tuhaf adet, kadın denince, aklına cinsellik gelen “erkek egemen” Arap kültürünün bir tezâhürüdür. Söz gelimi bir genç kıza 6 yaşında denildiğinde siz buna, sıcak çöl iklimin hormonlar üzerindeki hızlandırıcı etkisini de göz önünde bulundurarak 11-12 yaş daha eklemelisiniz. Hz. Ayşe ile ilgili meselede olduğu gibi!.. Bu durumda 8-9 yaşlarında olduğu söylenen Hz. Ayşe'nin, peygamberimizle nikâhlandığında en az 20-21 yaşlarında olduğunu hesaba katmanız gerekiyor. Dahası kökü, Arapların câhiliye dönemlerine kadar giden bu âdetin Arabistan çöllerinde ve hatta Mısır'ın, Sudan’ın iç bölgelerindeki Bedevî ve/veya yarı-şehirli Arap kabilelerinde hâlâ yaşatıldığını da bilmelisiniz.

Hz. Muhammed’in (sav), Hz. Ayşe ile niçin evlendiğine gelince… Hz. Ebubekir’in kızı Ayşe’ye, bizdeki “beşik kertmesi” benzeri bir uygulama ile henüz 5-6 yaşlarında iken Mekke’nin ileri gelenlerinden birinin oğlu ile söz kesilmiştir. Hz. Ebubekir’in Müslüman olması, Hz. Muhammed’le (sav) birlikte Medine’ye hicret etmesi ve sonrasında ailesini de Medine’ye taşıması üzerine müşriklerin ileri gelenlerinden olan dünür tarafı sözü bozmuştur. Bu olay, o dönemin Araplarında Hz. Ebubekir’in saygınlığının (itibar) zedelenmesi anlamına gelmektedir. Yine zayıf ve çelimsiz bir kız olan Hz. Ayşe’nin bu süreçte ağır bir rahatsızlık geçirdiği hatta saçlarının filan döküldüğü de bilinmektedir. Bütün bu olumsuzlukları dikkâte alacak olursak -yukarıda da değindiğimiz üzere- Hz. Ayşe’nin âdet görme yaşının 11-12 değil de; 13-14 olması bile mümkündür. Akrabası (halakızı?) ve maddî-manevî açıdan en büyük destekçisi olan Hz. Hatice’nin ebediyete göçmüş olduğunu hesaba katarsak, son peygamber Hz. Muhammed’in de çok mutlu olduğu söylenemez. İşte böyle bir durumda Hz. Muhammed (sav) ile Hz. Ayşe’nin evliliği gerçekleşmiştir. Kısacası (vel’hâsıl) bu evlilik, Hz. Muhammed için bir hediye ve sevgi; Hz. Ayşe içinse bir ödül ve saygı demektir. Hz. Ayşe’nin, Hz. Ali’ye karşı bir dönem Şam Valisi Muaviye’yi desteklemesi ve sonrasında pişman olup, Hz. Ali’den “helâllik” dilemesi meselesine gelince; tamamen siyasî bir tercih olan bu davranışı hatasıyla-sevabıyla kendisini bağlar.

Söz konusu evlilik meselesini bir de tarih, siyer ve matematik bilimleri ile ele alalım. Hz. Ayşe, Kuran-ı Kerim’in “oku/ikra” emri ile birlikte inmeye başlamasından 6 yıl önce doğmuş olup; 40 yaşında elçi (resul) tayin edilen Hz. Muhammed’le arasındaki yaş farkı 34’tür canlar. Ve nikâh kıyıldığında Hz. Muhammed, 55; Hz. Ayşe 21 yaşındadır. Basit bir hesapla Hz. Ayşe, Hz. Muhammed’in elçi (resul) tayin edilmesinden 6 yıl önce doğmuş; son peygamberin vefatından 6 yıl önce de onunla evlenmiştir. Bu bilgilere, sıradan bir siyer kitabından erişebilirsiniz. Dahası -sözde- İslâmcı/dinci kesimler tarafından pek kabul görmeyen Yaşar Nuri Öztürk’ün beyanı da bu yöndedir. Sözün kısası (vel’hâsıl-ı kelâm) Hz. Ayşe’nin, Son Peygamber ile evliliği meselesinde öküzün altında buzağı aramayı gerektirecek bir durum yoktur cancağızlar.

Aslına bakarsanız (haddizatında) “çocuk gelin”, “çocuk istismarı”, “kadına şiddet”, “tecavüz” gibi ilkellikler, ilkel uygulamalar Türk kültürü ve aile yapısıyla hiçbir zaman bağdaşmayan ve bağdaşmayacak zırvalıklardır. Kaldı ki binlerce yıllık bir geçmişe sahip olan Türk kültürü tek eşlilik üzerine kurulmuş ve Cengiz Han’ın güzel deyişi ile kadını, erkeğin “han”ı kabul etmiştir. Üstelik Araplar, kız çocuklarını diri diri gömerken; Roma hukukunda da yazdığı üzere Latin-Yunan terbiyesinden geçen Batılılar, -yakın akrabalar dâhil- kadınları ticarî mal (meta) olarak alıp-satarken Türk kültürünün güzideleri olan Türk hakanları tahtın sol yanına -belki de gönül sultanını yüreğine yakın tutmak için- hatununu (khatun/katun/kadın) oturtmuş; erkekler, eşlerine “Han’ım!.” diye seslenmiştir. Yüzyıllar önce, tarihin kaydettiği ilk kadın hükümdarı; Tomris Hatun’u yetiştirmiş bir Türk kültürü, diğer kültürlerden fersah fersah öndedir. Tam da bu noktada Gâzi Mustafa Kemal Atatürk tarafından -genç yaşına rağmen- Adalet Bakanı yapılan dahası Türk Medenî Kanunu’nun da mimarı olan Mahmut Esat Bozkurt’un 1910’da henüz 18 yaşında bir Mülkiye (Hukuk Fakültesi) öğrencisi iken yazdığı makalede geçen şu satırlara göz atalım: “Tecavüz eden erkeğin, tecavüz ettiği kadınla evlenerek cezadan kurtulması ilkeldir. Bu kabul edilemez!.”

İslâm, barış dinidir canlar. İslâm, huzur dinidir. İslâm, sevgi dinidir vesselâm. Böyle bir dinin, evlilik gibi toplum (cemiyet, social) hayatını yakından ilgilendiren bir meselede dengeyi (mizan), düzeni (nizam) göz ardı edebileceğini düşünmek ise en hafif söylemle (tâbir) safdillik olur. Hz. Ayşe’nin (Arapların söylemiyle Aîşe) güçlü bir belleğe (hafıza) sahip olduğunu; İslâm tarihinin ilk kadın öğretmeni olduğunu ve değil kadınların, yaşı ilerlemiş erkek sahabelerin bile gelip, onun derslerine katıldığını dahası -kadın-erkek ilişkileriyle ilgili olanlar başta olmak üzere- en çok hadis nakleden sahabelerden olduğunu da bilmelisiniz. Söz konusu bu evlilikteki hilmi, hikmeti, hüsnüniyeti (iyi niyet) anlamaya çalışmalısınız. Ama her şeyden önce Yüce Tanrı’nın buyruğuna uyup, bol bol okumalısınız. İlk okuyacağınız kitap da, ilk emri “Oku!.” olan rahmet ve şifa kaynağı Kur’an-ı Kerim olmalıdır. Üstelik bu okuma, papağanvâri bir okuma da olmamalıdır. Olmaması için de -bizzat Gâzi Mustafa Kemal Atatürk’ün arzusu ile- Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır tarafından yazılan Kur’an-ı Kerim tercümesinden (meal) başlamalısınız. Yaradan Tanrı’nın adıyla!..

Aziz Dolu Atabey

Serik-01.02.2015

Düzenleme:07.01.2018

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
milletin avukatı 2018-01-19 12:04:39

M. Kamala olayı bağlamışsınız ya Tebrikler!! Birde fıtratı inkar eden bir tutum ile, insanların 10-14 yaşlarında ergen olduklarını karşı cinsi istediklerini, hatta günümüzde sevgili bulma yaşının ilkokul çağlarına kadar indiğini görmezden gelip, insanların istek ve arzularına gem vuranlardansınız. Halbu ki Bu insanların çocuğu olabiliyor ve onlarda bunu istiyorlar. Makul yaş pek tabi 15 civarı olabilir. 18 dayatması yanlıştır. Bu düşünce ile evlenme yaş ortalaması 30 lara tırmanmış olup, 30-40 hatta 50 yaşlarında sorumsuz çocuksu evlenme özürlü inan sayısı milyonları bulmuştur. Mesele seküler eğitimdir. Akıl ve kemalat yaşta değil baştadır.

Misafir Avatar
hakim 2018-01-21 15:39:32 @milletin avukatı

kimin avukatı olduğunu bilmem ama ben milletin bir parçası olarak; 1- seni avukat olarak tanımam.2-M.Kamal değil M.Kemal herhalde az okumuşsun 3 -Sen 13 -15 yaşındaki kızını 40-50 yaşındaki sübyancı sapkınlarla evlendirirmisin? evet dersen bize saygı düşer ama demeyeceğinden eminim.Gerçekleri yazan yazara da teşekkürler.Dini doğru anlatanlara çok ihtiyacımız var!

Beğenmedim! (0)
Avatar
Ali 2018-01-22 20:03:35

Tebrik ediyorum bu guzel makale icin

Avatar
karaçoban 2018-01-19 22:10:28

sizin başka işiniz gücünüz yok mu böyle saçma sapan işlerle insanları meşgul ediyorsunuz aklınızı başınıza alın